czwartek, 2 wrzesień 2010

Aktualizacja cen w programie Kalkulator MB

Na naszej stronie www.xella.pl do pobrania jest nowy cennik do programu "Kalkulator budowlany".

Zaktualizować plik można na dwa sposoby:

Aktualny plik z produktami i cenami do programu KalkulatorMB należy zapisać (prawy przycisk myszy -> Zapisz jako...) w katalogu głównym programu zastępując stary plik.

Można też dokonać aktualizacji zmieniając ścieżkę aktualizacji cennika w programie KalkulatorMB na:

http://www.xella.pl/downloads/pol/calosc/materialy.xml

Program znajdziecie na naszej stronie internetowej www.xella.pl.

czwartek, 5 sierpień 2010

Oszczędny stary... dworzec

Najnowocześniejszy budynek w Schwetzingen, w Badenii i Wirtembergii ma 140 lat. Obiekt, o którym mowa to zrewitalizowany stary dworzec, w którym obecnie mieszczą się nowoczesne biura. Pomysłodawcą przebudowy był dr Hettenbach, prezes lokalnego Instytutu Innowacyjnego Budownictwa, który wykupił i gruntownie wyremontował niszczejący dworzec przystosowując go jednocześnie do nowej funkcji.

Z założenia obiekt miał być energooszczędny i wyposażony w najnowsze rozwiązania technologiczne redukujące do niezbędnego minimum zużycie energii potrzebnej do jego ogrzania. To nie było łatwe zadanie, gdyż zabytkowa elewacja budynku podlegała ochronie, co oznaczało brak możliwości dokonywania w niej jakichkolwiek zmian.

Rozwiązaniem, które zachowało oryginalny wygląd fasady było docieplenie obiektu od wewnątrz bloczkami YTONG MULTIPOR. Wewnętrzna warstwa bloczków poprawiła parametry cieplne budynku i zapobiegła oddawaniu zakumulowanego ciepła na zewnątrz. Dla inwestora bardzo istotna była także inna właściwość bloczków YTONG MULTIPOR – ich zdolność do regulacji wilgotności pomieszczeń. W przypadku nadmiaru wilgoci bloczki chłoną ją i zamykają wewnątrz porów. Podczas okresów ciepłych i ogrzewania, oddają wilgoć z powrotem do wnętrza. Dzięki temu dogodny klimat pomieszczeń jest zachowany w każdych warunkach.





Oprócz izolacji ściennej z bloczków YTONG MULTIPOR o grubości 160 mm, w budynku zastosowano podwójne termoizolacyjne szkło i odpowiednią instalację grzewczą, co w ostatecznym rozrachunku pozwoliło na obniżenie zapotrzebowania na energię w skali roku z 24 l/m² na 2,8 l/m².

Źródło: www.targi-denkmal.pl

środa, 4 sierpień 2010

SILKA w Dąbku

W Dąbku adaptowano stary dworek, przekazany Państwu przez rodzinę Doberskich, na Krajowy Ośrodek Mieszkalno–Rehabilitacyjny dla osób chorych na stwardnienie rozsiane. Do istniejącego budynku dobudowano nową, wielokrotnie większą część, która pod względem architektonicznym harmonizuje z istniejącą zabudową oraz otaczającym obiekt pięknym parkiem. Nowe budynki ośrodka powstały z bloków SILKA E, które są materiałem zdrowym i zapewniającym całkowite bezpieczeństwo przeciwpożarowe. 

Obiekt po rozbudowie posiada komfortowo urządzone jedno- i dwuosobowe pokoje, bardzo dobrze wyposażone sale rehabilitacyjne i warsztatowe, sklep spożywczy oraz salon fryzjerski. Dodatkowym atutem tego miejsca jest piękny park oraz doskonale zagospodarowane tereny rekreacyjne. W ośrodku szkoleni są rehabilitanci i opiekunowie osób chorych na stwardnienie rozsiane.

Poniżej prezentuję artykuł autorstwa Tomasza Lelli, projektanta Krajowego Ośrodka Mieszkalno – Rehabilitacyjnego w Dąbku. Artykuł ukazał się w Archivolcie, jesienią 2009.

Potrzebne z pożytecznym – budynki użyteczności publicznej

Powierzchnia działki: 4,45 h
Powierzchnia zabudowy budynku: 981 m2
Powierzchnia użytkowa: 2.470,21 m2
Kubatura: 12.060,00 m3
Wysokość budynku: 14 m
Ilość kondygnacji nadziemnych: 3
Inwestor: Krajowy Ośrodek Mieszkalno – Rehabilitacyjny dla Osób Chorych na SM w Dąbku

Rozbudowa Krajowego Ośrodka Mieszkalno – Rehabilitacyjnego dla Osób Chorych na SM w Dąbku.

Ośrodek położony jest w niewielkiej miejscowości Dąbek w gminie Słupsk, województwo mazowieckie. Teren zajmowany przez Ośrodek to malowniczy park przy zabytkowym dworku. Projektowana rozbudowa zakładała powiększenie ośrodka o nowe pomieszczenia rehabilitacyjne oraz pokoje pensjonariuszy. Założeniem proponowanej rozbudowy była przede wszystkim chęć zharmonizowania z istniejącą zabudową i krajobrazem. Głównym celem projektu było wykorzystanie naturalnych walorów działki aby stworzyć perspektywę widokową z okien pokoi pacjentów na otaczający zabytkowy park i łąki. Zamierzenie przyjęte przez architekta zostało uzyskane dzięki przyjętym rozwiązaniom architektonicznym oraz zastosowaniu odpowiednich materiałów wykończeniowych.

Zaprojektowano budynek niepodpiwniczony w kształcie litery L powiązany z istniejącym budynkiem za pomocą dwóch łączników. Z racji funkcji wszystkie pomieszczenia zostały dostosowane dla potrzeb osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Ośrodek będący miejscem pobytu dla pacjentów uzupełniono o szerokie korytarze z wnękami na miejsca spotkań kuracjuszy starając się stworzyć przestrzeń przyjazną osobom przebywającym w ośrodku.

Na poziomie przyziemia od strony istniejącego budynku usytuowano wejście główne do obiektu oraz zaprojektowano pomieszczenia fizykoterapii, hydroterapii, krioterapii, szatnie, pomieszczenia socjalne, gospodarcze i magazynowe. Na poziomie I piętra zaprojektowano pokoje mieszkalne, świetlicę z zapleczem, pomieszczenie do rehabilitacji, gabinet pielęgniarek, gabinety lekarzy. Na poziomie II piętra zaprojektowano pokoje mieszkalne, pokój terapii zajęć indywidualnych, pokój terapii zajęciowej, pomieszczenie gospodarcze oraz komunikacja pionowa.

Konstrukcję budynku stanowi układ słupowo – ryglowy poprzecznych monolitycznych ram żelbetowych z wypełnieniem z bloków SILKA E24. Ściany zewnętrzne murowane z SILKA E24 gr. 24cm i uzupełnione rdzeniami żelbetowymi i ocieplone styropianem. Ściany wewnętrzne nośne z bloków SILKA E24. Ściany wewnętrzne działowe z SILKA E12 gr. 12cm. Stropy monolityczne żelbetowe gr. 18cm. Materiałem zastosowanym do wykończenia elewacji budynku to tynk mineralny uzupełniony o drewno, aluminium oraz stal nierdzewną.



Ważnym elementem całego przedsięwzięcia była zaprojektowana zieleń towarzysząca, której realizacją zajęli się pensjonariuszy ośrodka. W efekcie powstał obiekt wpisujący się w otoczenie, dający poczucie spokoju.

Projekt został wykonany przez olsztyńską pracownię architektoniczną Pantel.
Osobnym przedmiotem działalności pracowni Pantel, oprócz budynków użyteczności publicznej, jest projektowanie domów mieszkalnych nawiązujących swą formą do tradycji regionu. Pasja do dawnej architektury Warmii i Mazur narodziła chęć ocalenia od zapomnienia dawnych wzorców budownictwa regionalnego przez projektowanie domów łączących w sobie harmonię, połączenie architektury i krajobrazu.

Studio Form Architektonicznych
TOMASZ LELLA
www.pantel.olsztyn.pl

środa, 28 lipiec 2010

Jednorodzinny dom pasywny z SILKI

Bloki SILKA E to doskonały materiał do budowy domów energooszczędnych lub pasywnych. SILKA E ma wysoki ciężar objętościowy i dlatego cechuje ją bardzo duża pojemność cieplna. Dzięki tej własności ściany z bloków SILKA E przez bardzo długi czas są w stanie akumulować ciepło, a następnie oddawać je do wnętrza budynku. Latem, podczas upałów, wnętrza pomieszczeń pozostają chłodne, zaś zimą duża akumulacyjność ścian z bloków SILKA E przyczynia się do mniejszego zapotrzebowania na energię do ogrzania budynku. SILKA to także materiał o wyjątkowej wytrzymałości i doskonałych właściwościach akustycznych.

Poniżej prezentuję artykuł o jednorodzinnym domu pasywnym z bloków SILKA E24, jaki zaprojektował architekt Tomasz Mielczyński z Biura Studiów i Projektów – Synergia. Artykuł ukazał się w czwartym numerze kwartalnika Archiwolta, w roku 2009.

Jednorodzinny dom pasywny w Poznaniu

Projekt domu mieszkalnego w Poznaniu powstawał na indywidualne zamówienie klienta – dom powinien zmieścić wymaganą funkcję na niewielkiej działce, na możliwie małej powierzchni rzutu. Dom powinien być nowoczesny i oszczędny – zarówno w budowie jak i w użytkowaniu.



Odpowiedzią na tak postawione zadanie jest piętrowy budynek o minimalistycznym wyrazie, założony na rzucie umiarowego prostokąta, przykryty dwuspadowym dachem, zaprojektowany w standardzie tzw. Domu Pasywnego. Osiągnięcie założonej klasy energetycznej nie było proste, m.in. ze względu na wymogi warunków zabudowy i niewielką działkę. Dom musiał być posadowiony równolegle do ulicy, a szerokość działki nie pozwalała na oddalenie południowej elewacji od granicy działki tak aby umieścić tam jakiekolwiek przeszklenia. Oś północ- południe przebiega po przekątnej rzutu parteru. Program narzucony przez Inwestora zakładał zaprojektowanie większości funkcji na parterze – oprócz typowych dla strefy dziennej budynku pomieszczeń znajdują się tam jeszcze: spiżarnia, pomieszczenie techniczne, sypialnia właściciela z osobną łazienką i garderobą. Na piętrze jest miejsce na trzy sypialnie, łazienkę i pracownię właściciela.

Znaczna dysproporcja pomiędzy powierzchnią użytkową parteru a piętra i ograniczenia wynikające z lokalizacji budynku były punktem wyjścia do zdefiniowania koncepcji przestrzennej domu: głównym elementem architektury definiującym zarówno zewnętrze jak i wnętrze domu jest rytm okien na elewacji południowo-wschodniej. Doświetlają one pośrednio - przez strefę komunikacji wewnętrznej - salon, kuchnię na parterze i sypialnie na piętrze. Dzięki temu zabiegowi wnętrze budynku, jest najlepiej oświetlone o poranku (kuchnia, komunikacja, sypialnie na piętrze) i po południu (jadalnia, salon, sypialnie na piętrze i pracownia). Południowe ostre słońce, ogrzewa bezpośrednio tylko kolektor ciepłej wody użytkowej, do wnętrza trafia wtedy tylko miękkie rozproszone światło. Ściana południowo-wschodnia jest systemem reagującym na uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne. Od zewnątrz będzie przesłonięta przesuwnymi, drewnianymi żaluzjami, jej wewnętrzną powierzchnię przykryje struktura zawierająca w sobie miejsce na szafy garderobiane, regały na książki i sprzęt elektroniczny oraz termiczne okiennice zasłaniające od wewnątrz okna na czas nocny.

Przeszklenia na elewacji zachodniej/ogrodowej są przypisane do pomieszczeń ze strefy prywatnej i pracowni właściciela, pomieszczenia zawieszonego – dosłownie – nad przestrzenią salonu i wypchniętego z lica elewacji południowej. Pracownia jest miejscem, z widokiem na całą prywatną część działki, jadalnię, kuchnię i strefę komunikacji w domu oraz na wjazd na działkę z drogi zewnętrznej, dostać się można tam tylko po ażurowym pomoście.



arch. Tomasz Mielczyński
Biuro Studiów i Projektów - SYNERGIA
62-080 Tarnowo Podgórne k.Poznania
ul. Pocztowa 19
tel. +48 61 670 00 36
tel. +48 668 125 556
synergia_biuro@wp.pl
www.dompasywny.com

PODSTAWOWE INFORMACJE TECHNOLOGICZNE:

Ściany zewnętrzne i nośne: Bloki SILKA w systemie 20 cm
Stropy: Płytowe typu filigran
Więźba: Prefabrykowane dźwigary kratowe
Izolacja termiczna ścian: Metoda lekka-mokra, styropian 30cm, tynk z powłoką typu Lotusan, samoczyszczący
Izolacja termiczna podłogi: Styrodur – 14cm
Izolacja termiczna stropodachu: Wełna mineralna – 40cm
Poszycie dachu: Dachówka cementowa grafitowa
Wentylacja: Mechaniczna nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła
Ciepła Woda Użytkowa: Zbiornik buforowy 900l. Zasilany z solara i kominka z płaszczem wodnym. Awaryjnie grzałka elektryczna na 200l
Ogrzewanie wnętrza: Podłogowe, elektryczne maty grzejne
Okna: Trójszybowe, zespolone, drewniane z zewnętrznym poszyciem aluminiowym
Sezonowe zapotrzebowanie: E=14,38 kWh/m2a; na energię do ogrzania wnętrza co daje 3020 kWh na sezon
Szacowane koszty ogrzewania: ok. 2400 zł na sezon – przy założeniu grzania prądem el. 1kWh=0,8zł

Relację z budowy możecie także obejrzeć na naszym kanale na YouTube.


wtorek, 27 lipiec 2010

Błękitnooka piękność z YTONGa

Dla wszystkich zainteresowanych budownictwem oraz dla osób, które praktykują na budowie i u siebie w mieszkaniu, w ramach Zrób to sam prezentujemy dzisiaj bardzo nietypową instrukcję montażu. Hmm, jakby to powiedzieć... Nie będzie to ani półka na wino, ani grill, ani ławki i stolik, kucharz - to już blisko... Wieczorową porą będzie to niebieskooka blondynka, o kształtach... wyrzeźbionych z bloczków YTONG!

wtorek, 27 lipiec 2010

Wertykalne ogrody

Roślinność na elewacji?

Czemu nie.To rozwiązanie pod wieloma względami bardzo atrakcyjne chociaż jeszcze dość mało popularne.

Budynek otulony zielenią jest chroniony przed niekorzystnym wpływem ekstremalnych czynników atmosferycznych, jak: wiatr, deszcz, mróz, nadmierne nagrzewanie w okresie letnim lub zbyt duże amplitudy temperatury. Zieleń przeciwdziała erozji murów, tłumi hałas i zapewnia przyjazny mikroklimat pomieszczeń. W zielonym budynku latem panuje przyjemny chłód, a zimą jest ciepło.



Roślinne fasady nie dopuszczając do nadmiernego nagrzania elewacji i szybkiego przepływu gorącego powietrza z domieszką spalin i ulicznym pyłem ku górze potrafią nawet przeciwdziałać powstawaniu smogu. Ich dodatkowymi atutami są wyjątkowa uroda i przyjaźniejszy wymiar jaki nadają architekturze. Zielone elewacje są namiastką łąki lub ogrodu. W umowny sposób izolują obiekt od zgiełku miasta sprzyjając tym samym wypoczynkowi, poprawiając nastrój oraz ułatwiając relaks użytkownikom budynków.

Najpiękniejsze wertykalne ogrody są dziełem Patrica Blanca, pomysłodawcy systemu Mur Vegetal. Ten francuski botanik i projektant w niecodzienny sposób połączył naturę z nowoczesną techniką. Jego ogrody są ozdobą obiektów zabytkowych oraz nowo projektowanych. Świetnie prezentują się zarówno we wnętrzu, jak i na zewnątrz budynków.





W marcu tego roku Blanc pojawił się w Polsce, dokładnie w Gdańsku gdzie w Galerii Przymorze zaprojektował ścianę żywej zieleni.



Ciekawostka. Blanc znany jest również z roślinnych kreacji mody.



Więcej o zielonych ogrodach na elewacji przeczytacie tutaj.

piątek, 23 lipiec 2010

Ciudad de la juventud

Na co dzień prezentujemy wam ciekawe obiekty i inspiracje zbudowane z naszych materiałów SILKA  i YTONG na terenie Polski. Dziś odwiedzimy kraj, gdzie taka pogoda jak dziś jest wręcz mile widziana, a chodzi mianowicie o Hiszpanię. Nasi koledzy z Xella Espada donieśli nam o budowie 232 mieszkań w technologii YTONG dla jovenes, czyli młodzieży i ludzi młodych, studentów itp. „Ciudad de la juventud”, bo tak nazywa się przedsięwzięcie, powstaje w miejscowości Valladolid na terenach specjalnie wyznaczonych na tą inwestycję, nieco odległych od pozostałych terenów mieszkalnych.

Zakończenie inwestycji planowane jest na przełom lata i jesieni 2011. Będzie to pierwszy etap projektu. Docelowo planowane jest 1.853 domów. Każdy z nich jest o powierzchni 150 metrów kwadratowych, posiada 4 pokoje, 3 łazienki i ogródek o powierzchni 250 metrów kwadratowych.

Wyobrażacie to sobie? Wioska de juventud w całości zamieszkała przez ludzi młodych, niezależnych, korzystających z uroków życia. Istny raj dla imprezowiczów. Oj będzie się działo :)

środa, 21 lipiec 2010

Osiedle (dla?) Pilotów

Przyszedł czas na prezentację kolejnego ciekawego projektu przedstawionego w tegorocznym wydaniu ARCHIVOLTY – tym razem będzie to Osiedle (dla?) Pilotów. Ten niezwykły projekt autorstwa architektów: Marka Pawłowskiego i Macieja Chodorowskiego powstanie w Przylepie koło Zielonej Góry. Jego idea zrodziła się w gronie zielonogórskich miłośników lotnictwa i jest wynikiem lotniczej pasji projektantów oraz ich wieloletnich doświadczeń w budowaniu domów.

Unikalna architektura, najwyższej jakości materiały i zastosowane rozwiązania techniczne zagwarantują przyszłym użytkownikom pełen komfort oraz satysfakcję z ich posiadania.

Poniżej prezentujemy pełen tekst artykułu oraz renderingi, jakie ukazały się na łamach pierwszego w tym roku wydania ARCHIVOLTY.

Osiedle (dla?) Pilotów
Osiedle domów zaprojektowane z myślą o miłośnikach lotnictwa zostało zlokalizowane na terenie przyległym do płyty lotniska w Przylepie koło Zielonej Góry. Projekt zakładał stworzenie zdyscyplinowanego ekonomicznie prostopadłościanu, którego położenie względem stron świata ma wpływ na energetykę budynku. Przyczyniło się to również do wspomnianego wcześniej doskonałego nasłonecznienia salonu. Wyjątkowy charakter zespołu osiągnięto dzięki subtelnym nawiązaniom formalnym do inżynierii lotniczej: łuk dachu inspirowany jest przekrojem skrzydła, konstrukcja wsporcza pnączy – linki – to echo konstrukcji dawnych płatowców. Z kolei pokrywająca dach murawa wkomponowuje budynki w otaczający krajobraz.

Jednym z najważniejszych założeń przy projektowaniu zespołu domów było zapewnienie intymności jego mieszkańców. Dlatego w części pomieszczeń mieszkalnych zastosowano system naświetli pionowych w poziomie drugiej kondygnacji, zamiast tradycyjnych okien. Ogrody również zostały zaprojektowane w sposób, który uniemożliwia ich obserwowanie przez pozostałych mieszkańców osiedla oraz osoby postronne. Kolejną istotną przesłanką projektową było zminimalizowanie ilości ścian działowych w domach, dzięki czemu są one nadzwyczaj przestrzenne. Parter to przede wszystkim duży, nasłoneczniony salon z ponad 40 m2 przeszkleń oraz otwarta kuchnia z dużym oknem balkonowym. Na pozostałej części parteru usytuowano toaletę, pomieszczenia gospodarcze oraz obszerny, dwustanowiskowy garaż. Z salonu prowadzi na piętro otwarta klatka schodowa, dzięki czemu uzyskano optycznie powiększenie parteru, zwiększając jednocześnie jego atrakcyjność. Na piętrze zlokalizowano dwa pokoje ze wspólną łazienką, dużą centralną sypialnię z pokojem kąpielowym oraz przestronną garderobę. Osiedle Pilotów to zespół domów, które wtapiają się w krajobraz. Udało się to osiągnąć poprzez pokrycie dachów roślinnością. Oprócz walorów estetycznych rozwiązanie takie ma również wiele innych zalet: dobrze tłumi hałas, doskonale izoluje.

Do murowania ścian zewnętrznych użyto materiału YTONG PP4/06 o grubości 24 cm. Dodatkowe ocieplenie wełną mineralną o grubości 20 cm zagwarantowało bardzo dobry współczynnik przenikania ciepła U na poziomie 0,15 W/(m2K). Aby poprawić izolacje termiczną budynku zastosowano trzyszybowe okna energooszczędne. Ściany wewnętrzne wykonano również z bloczków YTONG o grubości 24cm. Projekt budynku oraz użyte materiały energooszczędne sprawiły, że spełnia on standardy budownictwa pasywnego.

Osiedle Pilotów w Przylepie do znakomity przykład budownictwa przyszłości. Niepowtarzalna architektura, system inteligentnego domu, nowoczesne, energooszczędne materiały, z których zostanie zbudowane osiedle sprawiają, że jest ono przykładem jednego z najoryginalniejszych, tematycznych osiedli w Polsce.

Architekci: Marek Pawłowski, Maciej Chodorowski
Autor artykułu: Janusz Nowosielski





No i zapraszamy także do obejrzenia relacji z budowy osiedla.

piątek, 16 lipiec 2010

Odpocznij na ławce z... YTONGa!

W taki upał, aż chce się gdzieś usiąść... Ale na czym? My proponujemy małą architekturę ogrodową z... YTONGa! Wiele razy już prezentowaliśmy różne cuda z naszych bloczków - od kucharza, przez grilla, po półki na wino. Dzisiaj przyszła kolej pochwalić się twórczością kolegów instruktorów z... Rumunii! Rumuńscy koledzy w ciągu dwóch dni wykonali przed nowo otwartym zakładem YTONG miejsce do odpoczynku. Na zielonej trawce wyrosły ławki i stolik. Oczywiście z YTONGa. Sami zobaczcie! Szkoda tylko, że nie w cieniu... Ale za to z jakim widokiem - na świeżo wyprodukowane bloczki YTONG!



środa, 14 lipiec 2010

Centrum Biurowe Vinci

Od dwunastu lat na polskim rynku wydawniczym pojawia się ARCHIVOLTA, czasopismo skierowane głównie do czynnych zawodowo architektów ale także do studentów architektury, którzy w architekturze dopiero stawiają pierwsze kroki.

Kwartalnik postawił sobie za cel promocję dobrej jakości obiektów architektonicznych zarówno w fazie projektu, jak i zrealizowanego budynku. Dlatego na jego łamach możemy znaleźć ciekawe realizacje obiektów powstałych w naszym kraju lub za jego granicami. Pismo kładzie również nacisk na szerzenie wiedzy z zakresu architektury i budownictwa ze szczególnym naciskiem na stosowanie innowacyjnych rozwiązań czy technologicznie zaawansowanych materiałów. Z tego właśnie względu pojawiają się w nim liczne relacje z wielu odbywających się wystaw, szkoleń i konferencji. Przybliżając czytelnikom ogół tematów związany ze sztuką budowania pismo prezentuje także ofertę producentów materiałów budowlanych, dystrybutorów i wykonawców, tak aby znalazło się w nim wszystko, co jest potrzebne do projektowania nowoczesnych budowli.

Przez najbliższe kilka tygodni na naszym firmowym blogu będę prezentowała najciekawsze obiekty wybudowane w technologii SILKA, YTONG lub Systemie 20 cm jakie były prezentowane w Archivolcie.

Nowy cykl rozpoczyna artykuł przedstawiający obiekt biurowy, jaki został wybudowany w Krakowie. Poniższy artykuł i zdjęcia autorstwa  architektów: Macieja Krawczyńskiego i Andrzeja Orłowskiego pojawiły się w tegorocznym, drugim numerze kwartalnika.

Centrum Biurowe Vinci

W lutym 2007 roku zakopiańskie Studio 51 zawarło umowę na opracowanie projektu Centrum Biurowego Vinci. Narzucony termin pozyskania pozwolenia na budowę (grudzień 2007) wymusił przeprowadzenie prac projektowych w stosunkowo szybkim tempie.

Przedstawiona w ciągu dwóch miesięcy wielobranżowa koncepcja zakładała zrealizowanie obiektu biurowego klasy A, usytuowanego przy jednej z głównych arterii komunikacyjnych, stanowiącej dynamicznie rozwijającą się oś urbanistyczną Krakowa. Rozpoznawalna bryła architektoniczna z kontrastującymi ze sobą płaszczyznami srebrnego aluminium, niebieskawego szkła i ciemno grafitowego kamienia została wpisana pomiędzy ul. Opolską i  Imbramowską.

Założono powstanie obiektu o zwartej bryle, dwunastu kondygnacjach naziemnych, podziemnym garażu o czterech półpoziomach, prostej i sprawdzonej żelbetowej konstrukcji słupowo-płytowej z centralnie umieszczonym trzonem, mieszczącym halle windowe, klatki schodowe, szachty instalacyjne oraz węzły sanitarne.

Stropy o racjonalnie dobranej (ze względu na parking podziemny) siatce słupów i pozbawione uciążliwych dla rozprowadzenia instalacji podciągów wysunięto wspornikowo poza obrys parteru, tworząc praktyczny podcień. Ze względu na odległość od istniejącej zabudowy jeden z narożników biurowca został cofnięty i zaoblony, tworząc charakterystyczny element, akcentujący główne wejście do budynku.



Zewnętrzne słupki międzyokienne i ścianki podparapetowe (wsparte na wspornikowych płytach stropowych) zaprojektowano z idealnych w tej sytuacji lekkich bloczków Ytong. Ściany osłonowe elewacji z lakierowanych paneli aluminiowych oraz pionowych pasów przeszkleń zaproponowano osadzić we wspólnej aluminiowej konstrukcji słupowo-ryglowej, mocowanej do czoła stropów.



Płyty kamienne elewacji miano montować do podkonstrukcji lub bezpośrednio do ścian poprzez wklejane kotwy rurowe. Ostatecznie wybrano to drugie rozwiązanie, stosując w tych miejscach elewacji ściany z bloczków Ytong o wyższej klasie wytrzymałościowej. Wskazana przez instalatorów część ścian żelbetowego trzonu miała być uzupełniona bloczkami Ytong dopiero po zakończeniu prac instalacyjnych. W ten sposób znacząco skrócono proces wykonawczy konstrukcji żelbetowej, zapewniając równocześnie wygodny dostęp do szachów, także w przyszłości. Wszelkie wewnętrzne ścianki działowe zakładano wykonać ze zróżnicowanej grubości bloczków Ytong lub o konstrukcji szkieletowej.



Ustalono, że w lokalach biurowych zastosowana zostanie wygodna dla najemców i administratora budynku rozbieralna podłogi podniesiona. Określono też rodzaj i usytuowanie sufitu podwieszonego, obniżając go w pasie otaczającym trzon budynku. Ułatwiło to wyprowadzenie wszelkich instalacji z szachów i ich rozprowadzenie do poszczególnych lokali.

Umieszczenie węzłów sanitarnych w czterech narożach trzonu dostosowane do wariantowych podziałów kondygnacji na różną ilość lokali zagwarantowało ich włączenie do poszczególnych lokali oraz możliwość  aranżacji zgodnej z potrzebami danego najemcy.



Biurowiec wyposażono w instalacje typowe dla tej klasy obiektów, ze szczególnym uwzględnieniem wymogów bezpieczeństwa i komfortu użytkowania. W części podziemnej budynku usytuowano trzysekcyjną stację trafo zasilaną z dwóch niezależnych obwodów wysokiego napięcia, pompownie, pomieszczenia przyłączy oraz zbiorniki p.poż. Pozostałe urządzenia instalacyjne usytuowano w nadbudówce technicznej i na stropodachu nad 11 piętrem.

Obszerny i reprezentacyjny hall wejściowy, otwarty na bistro i przestronne halle windowe miały swym wystrojem nawiązywać do nazwy biurowca, zachowując przy tym spójność z zastosowanymi na elewacji formami i materiałami.



Uzyskane współczynniki (powierzchni najmu do całej powierzchni, powierzchni stanowisk parkingowych do powierzchni całego parkingu oraz powierzchni całkowitej obiektu względem powierzchni działki) wypadły bardzo dobrze, potwierdzając racjonalność ekonomiczną i eksploatacyjną zaprojektowanego obiektu.

Projekt budowlany zasadniczo nie odbiegał od przewidzianych w koncepcji założeń. Wiele uwagi poświęcono dopracowaniu technologii wykonania elewacji. Specjalnie wzmocniona aluminiowa konstrukcja słupowo-ryglowa przeszkleń oraz odrębna podkonstrukcja dla zamocowania paneli z Alucobondu dostosowane zostały do typowych odkształceń krawędzi płyt wspornikowych. Bardzo starannie dobrano szkło okienne, któremu postawiono wysokie wymagania zarówno w zakresie izolacyjności termicznej i akustycznej, przezierności, przepuszczalności promieniowania słonecznego jak i odporności na występujące obciążenia. Wyeliminowano przy tym negatywnie postrzegane na elewacji elewacyjnie meniskowanie zestawów szklanych. Dzięki wyborowi odpowiedniego typu powłok na szybach uzyskano lekko niebieskawą refleksyjność szkła elewacyjnego bez zastosowania szkła barwionego w masie.

Po opracowaniu projektu budowlanego nastąpił proces uzgadniania dokumentacji i pozyskania pozwolenia na budowę.

Prace nad projektem wykonawczym postanowiono realizować etapowo (just in time). Wymusiło to bardzo rygorystyczną procedurę wzajemnego koordynowania projektów poszczególnych branż. Nieocenione okazały się tu zbiorcze plansze wszystkich instalacji, skompilowane na podstawie projektów poszczególnych branż. Przy ich pomocy łatwe okazało się wychwycenie wszystkich kolizji i wskazanie miejsc wymagających szczególnego nadzoru.

Ze względu na rosnące wymogi ochrony pożarowej oraz pojawienie się nowych technologii na tym etapie  skorygowany został system oddymiania budynku. Dokonano tego w oparciu o unikalny i najnowocześniejszy w chwili obecnej system firmy Smay.

Aktualniej w budynku prowadzone są prace związane z aranżacją wnętrz biurowych i docelowym zagospodarowaniem terenu.

Jak wykazała lektura różnych forów internetowych realizacja tego biurowca i jego projekt, a zwłaszcza forma budziły spore zainteresowanie, a nawet emocje.
W tym miejscu należy podkreślić, że Centrum Biurowe Vinci nie jest biurowcem korporacyjnym, mającym podkreślać prestiż firmy, lecz komercyjnym - przeznaczonym do wynajmowania. Obiekt tego typu ma zatem spełniać wymagania najemców pod względem komfortu, jakości i kosztów najmu przy równoczesnym osiągnięciu określonego efektu ekonomicznego dla inwestora i administratora obiektu. I właśnie te realia ekonomiczne decydują nie tylko o znaczeniu opisanych wcześniej współczynników i optymalizacji  zastosowaqnych rozwiązań ale i o kształcie bryly i formy architektonicznej obiektu.

Mamy nadzieję, że udało nam się pogodzić wszystkie stawiane takiemu budynkowi wymagania, a sama bryła i forma architektoniczna wpisuje się w otoczenie i dynamicznie przeobrażający się kontekst urbanistyczny tej części Krakowa.

Dziękujemy wszystkim współpracownikom, podwykonawcom prac projektowych, konsultantom, rzeczoznawcom i ekspertom, całej ekipie zarządzającego budową, inspektorom i wszystkich wykonawcom za zaangażowanie i okazaną pomoc.

Podziękowania za poświęcony czas i przekazaną nam wiedzę kierujemy także dla przedstawicieli i osób wsparcia technicznego firm: Xella Polska producentowi bloków SILKA i bloczków YTONG, Aluprof, Schüco, Interpane, Otis, Kone, ES-System, Philips, Ecophone, Rockfon, Gamrat, Newmore Polska i wielu innych.

Maciej Krawczyński & Andrzej Orłowski

Adres: Kraków, ul. Opolska 100
Inwestor: Centrum Biurowe Vinci
30-023 Kraków
ul. Mazowiecka 131
Projektant: Studio 51 - Maciej Krawczyński & Andrzej Orłowski z zespołem

Dane obiektu:
kubatura: 102 107 m3
powierzchnia całkowita: 28 188 m2
powierzchnia użytkowa: 25 275 m2
powierzchnia komercyjna: 18 979 m2
parking podziemny: 124 stanowiska
klasa: A plus

Powered by Roller Weblogger

Kalendarz

autorzy

Tagi

Podsumowanie

Kanały RSS 

Szukaj

Linki

Polecamy

Nawigacja